Πρώτη Σελίδα
"Ελιά... δέντρο ζωής"
Γράφει ο/η Αργυρώ Κλημαθιανάκη   
11.08.07

Τριήμερες Εκδηλώσεις Πολιτισμού για την «Ελιά και το ελαιόλαδο»

Sample ImageSample Image

Ένα τριήμερο πολιτισμού αφιερωμένο στο "ιερό δέντρο της ελιάς" πραγματοποιήθηκε στη Βαγιονιά το Σάββατο 4, την Κυριακή 5 και την Δευτέρα 6 Αυγούστου. Ο Επιμορφωτικός Σύλλογος Βαγιονιάς πιστεύοντας σε αξίες που η γη της Μεσαράς και οι άνθρωποί της ανέδειξαν μέσα στους αιώνες διοργάνωσε εκδηλώσεις πολιτισμού με θέμα την ελιά και το προϊόν της το ελαιόλαδο που είναι σύμφυτο με την οικονομία της ευρύτερης περιοχής και τίτλο "Ελιά... δέντρο ζωής". Οι εκδηλώσεις έγιναν πιστεύοντας ότι έτσι θα συμβάλλουν στην ανάπτυξη ενός γόνιμου προβληματισμού ώστε το ιερό αυτό δέντρο της ελιάς να ριζώσει ακόμα πιο βαθιά στις ψυχές όλων μας. Κατ' αυτό τον τρόπο επιδιώκουμε την ανανέωση των δεσμών μας με το παρελθόν για να συμπορευτούμε "ελιά και άνθρωπος" ακόμα πιο δυναμικά στο μέλλον.

Αναλυτικά: 

 

Το Σάββατο, πραγματοποιήθηκαν τα εγκαίνια της  Έκθεσης Φωτογραφίας με θέμα «Ελιά και άνθρωπος», όπου παρουσίασε έργα του, ο φωτογράφος και καθηγητής φυσικής αγωγής κ. Γιάννης Φραγκιαδάκης, και της Έκθεσης τοπικών προϊόντων με βάση την ελιά και το ελαιόλαδο από τον αντινομάρχη κ. Μανόλη Κοκοσάλη. Τα εγκαίνια έγιναν στο προαύλιο του Ι. Ν. του «Ευαγγελισμού της Θεοτόκου» στη Βαγιονιά, παρουσία πλήθους κόσμου, ενώ ο κ. Κοκοσάλης, σε μία συμβολική κίνηση, φύτεψε ένα δέντρο ελιάς.

   Sample Image

Την Κυριακή, πραγματοποιήθηκε εσπερίδα με θέμα την «ελιά και το ελαιόλαδο», από τέσσερις διακεκριμένους ομιλητές: τον δημοσιογράφο κ. Νίκο Ψιλάκη, τον αρχαιολόγο κ. Κώστα Γιαπιτζόγλου, τον αρχαιολόγο κ. Αντώνη Βασιλάκη και τον Δ/ντη του ΣΕΔΗΚ Δρ. Νίκο Μιχελάκη.

Την εκδήλωση τίμησαν με την παρουσία τους η αντινομάρχης κ. Πόπη Δασκαλάκη, ο δήμαρχος κ. Μ. Δαριβιανάκης, οι πρόεδροι των ΕΑΣ Μεσαράς κ. Γ. Ασκοξυλάκης και ΕΑΣ Μονοφατσίου Γ. Ξυλούρης, ο Δ/ντης της ΕΑΣ Μονοφατσίου κ. Γ. Κοκκινάκης, ο Δ/ντής της ΕΑΣΜ κ. Γ.Θεοδωράκης, ο πρώην περιφερειάρχης Δυτικής Ελλάδος κ. Μπελιβάνης,  ενώ μηνύματα έστειλαν οι βουλευτές κ.κ. Β. Κεγκέρογλου και Μ. Στρατάκης.

 

Παράλληλα με την Έκθεση τοπικών προϊόντων, λειτούργησε και η Έκθεση κεραμικών με θέμα την ελιά και τους καρπούς της και η Έκθεση Βιβλίου.

 

Στην έκθεση τοπικών προϊόντων συμμετείχαν οι παραγωγοί Πρωτογεράκης με τα προϊόντα «Λιοκάρπι», οι Αφοί Καργάκη ( ΚΡΗΤΕΛ Α.Ε.)με τα προϊόντα «Γλαύκος» «Λιοστάσι» και «Μετόχι», οι Βιοκαλλιεργητές Μεσσαράς, ο Μελαμπιανάκης Ο.Ε. με τα προϊόντα «Manoli», 

 

 

 Sample Image    

ο Κλημαθιανάκης Ιωάννης με τα προϊόντα «Ampelis», ο Φουντουλάκης Ιωάννης  με τα Βιολογικά Προϊόντα «το Ασήμι» και οι Ενώσεις ΕΑΣ Μεσαράς με το «Μεσσαρά» και ΕΑΣ Μονοφατσίου με την γκάμα προϊόντων «Πασιφάη» και «Κότινος».

 

Με πραγματικό ενδιαφέρον, οι κάτοικοι του χωριού και επισκέπτες από τα γύρω χωριά παρακολούθησαν τις ομιλίες που έγιναν για την ελιά και το ελαιόλαδο, καθώς παρουσιάστηκε στο σύνολο της η ιστορία, η οικονομία, η αξία και ο πολιτισμός της ελιάς και του ελαιολάδου.

  

Ελιά και Μινωϊκός Πολιτισμός

 Sample Image  

Μία πολύ ενδιαφέρουσα αναδρομή στη Μινωϊκή Κρήτη, έκανε ο αρχαιολόγος Δρ. Αντώνης Βασιλάκης. Όπως ανέφερε: «Στη Μινωική Κρήτη μετά το 2000 π.Χ. η Ελιά καταλαμβάνει σημαντική θέση στην ανακτορική οικονομία της Κνωσού από όπου στη συνέχεια μεταφέρεται στην οικονομία και την ζωή της Μυκηναϊκής Ελλάδας. Οι χρήσεις του ελαιολάδου στην Μινωική Κρήτη ήταν πάρα πολλές. Χρησιμοποιούσαν το ελαιόλαδο αρωματισμένο ή όχι για καλλωπισμό, για επαλείψεις του σώματος, στις θρησκευτικές τελετές, ως μέσο θεραπείας, ως λιπαντικό, ως φωτιστική ύλη. Ένα κύπελλο με ολόκληρους καρπούς ελιάς (1450 π.Χ.) που βρέθηκε σε ένα πηγάδι στο ανάκτορο της Ζάκρου στην Ανατ. Κρήτη δείχνει ότι στην Μινωική περίοδο οι Κρητικοί χρησιμοποιούσαν τους καρπούς της ελιάς στη διατροφή τους»

 Τέχνη- Γραφή 

«Ιδεογράμματα που απεικονίζουν την ελιά, τον ελαιόκαρπο και το ελαιόλαδο στις πινακίδες της Γραμμικής Α΄ και Β΄ γραφής αποδεικνύουν τη σχέση των Μινωιτών με την ελιά και τα προϊόντα της από το 1800 π.Χ. Πολλά αρχαιολογικά ευρήματα μαρτυρούν την κυρίαρχη παρουσία της ελιάς στην Μινωική Κρήτη.

Τοιχογραφίες, εργαλεία, εγκαταστάσεις και επιγραφές αποδεικνύουν τη σημαντική ενασχόληση των Μινωιτών με την παραγωγή, αποθήκευση και εμπορία του ελαιολάδου από το 1700 π.Χ.

Η Ελιά αποτελεί προσφιλές θέμα στην τέχνη της Μινωικής περιόδου. Δένδρα, κλαριά και άνθη ελιάς απεικονίζονται σε πολλές τοιχογραφίες και ανάγλυφες παραστάσεις που βρέθηκαν στο ανάκτορο της Κνωσού και βρίσκονται σήμερα στο Μουσείο Ηρακλείου.

Από τις πιο γνωστές είναι η τοιχογραφία που απεικονίζει Αγρίμια με Ελιά, η ανάγλυφη παράσταση με τον ταύρο και το ελαιόδενδρο στον εξώστη της βόρειας εισόδου του ανακτόρου της Κνωσού, η τοιχογραφία "χορός στο ιερό άλσος", και άλλες παραστάσεις με κλαδιά και ανάγλυφους καρπούς ελιάς, ανθισμένο κλαδί, φύλλωμα ελιάς.  Κλαδιά και φύλλα ελιάς απεικονίζονται συχνά και στα αγγεία της Μινωικής περιόδου. Χαρακτηριστικά παραδείγματα αποτελούν ο πιθαμφορέας που βρέθηκε στο μικρό νησί Ψείρα στα παράλια της βορειοανατολικής Κρήτης με διακόσμηση από κεφαλές βοδιών και βλαστούς ελιάς σε κάθε πλευρά τους (1600-1500 π.Χ.), όπως και το κύπελλο με ανθισμένο κλαδί ελιάς από την Κνωσό (1600-1500 π.Χ.) που βρίσκονται στο Μουσείο του Ηρακλείου. Η Ελιά ήταν συχνό θέμα και στην τέχνη της χρυσοχοΐας της μινωικής περιόδου. Χαρακτηριστικό είναι το περίφημο κόσμημα που αποτελείται από δεσμίδα χρυσών φύλλων ελιάς και βρέθηκε στο προανακτορικό νεκροταφείο στο μικρό νησί έξω από τον σημερινό οικισμό του Μόχλου βόρεια τού χωριού Λάστρος της Σητείας αλλά και το δαχτυλίδι του Μίνωα»

 

Τα λιοτρίβια από τον 16ο έως τον 19ο αι 

 

Sample ImageΟ αρχαιολόγος Δρ. Κώστας Γιαπιτζόγλου μίλησε για την εξέλιξη των ελαιοτριβείων από την εποχή της Βενετοκρατιας 16ος αι έως και τον 19ο αι: «Τα ελαιοτριβεία αποτελούν μια ιδιαίτερη κατηγορία κτισμάτων που σώζονται ακόμα κατά εκατοντάδες στους οικισμούς της Κρήτης.

Τα πρωϊμότερα απ’ αυτά ανάγονται κυρίως στην ύστερη περίοδο της Βενετοκρατίας (16ος – 17ος αιώνας) εποχή που η πολιτική της Βενετίας έχει ήδη αλλάξει και το λάδι αποτελεί ένα από τα πιο σημαντικά εξαγώγιμα προϊόντα του νησιού.

Πρόκειται για κτίρια αυτόνομα ή τμήματα μεγαλύτερων συγκροτημάτων αλλά πάντοτε ισόγεια.Με βάση της στέγασή τους διακρίνουμε δύο τύπους:

α) Τα θολοσκέπαστα, που αποτελούν ένα ενιαίο χώρο ή χωρίζονται με μια τοξοστοιχία και β) τα επιπεδόστεγα που ενίοτε επίσης χωρίζονται με τοξοστοιχίες ή απλά τόξα που στην περίπτωση του μοναστηριακού ελαιοτριβείου στο Καρύδι Χανίων φθάνουν τα 12.

Στον βασικό τους εξοπλισμό συγκαταλέγεται ο μηχανισμός σύνθλιψης της ελιάς, ο ελαιόμυλος, η φάμπρικα και το πιεστήριο. 

Ο παλαιότερος τύπος ελαιόμυλου αποτελείται από μια μονολιθική μυλόπετρα τοποθετημένη με κατακόρυφο τον άξονά της πάνω σε μια επίσης μονολιθική βάση. Το σύστημα αυτό ήταν σε χρήση έως και τον 19ο αιώνα όταν αρχίζει να χρησιμοποιείται και ο τύπος με περισσότερες ( 2 έως και 4) μυλόπετρες κινούμενος πάντα με ζωϊκή ή ανθρώπινη δύναμη και ο οποίος  ήταν πιο αποτελεσματικός και πιο παραγωγικός. Το δεύτερο στάδιο της σύνθλιψης του ελαιοπολτού γινόταν με τα πιεστήρια που έως και τον 19ο αι ήταν εξ’ ολοκλήρου από ξύλο.

Εν ’αντιθέση με τους ελαιόμυλους που σώζονται σε αρκετά λιοτρίβια, από τα πρώϊμα αυτά ξύλινα πιεστήρια στην Κρήτη, σώζονται μόνο οι βίδες τους. Αντίθετα από τα νεώτερα (με ξύλο και σίδερο) που εμφανίζονται στο νησί το β΄ μισό του 19ου αιώνα σώζονται αρκετά.

Τα λιοτρίβια ως παραδοσιακά αρχιτεκτονήματα, ακολούθησαν τη σταδιακή φθίνουσα πορεία των παραδοσιακών κτισμάτων και έτσι αρκετά καταστράφηκαν και έχουν αλλοιωθεί σε μεγάλο βαθμό αν και τις τελευταίες δεκαετίες πολλά απ’ αυτά έχουν κηρυχθεί από τις αρμόδιες Εφορίες Αρχαιοτήτων ιστορικά διατηρητέα μνημεία με σκοπό τη διάσωση και την ανάδειξή τους»

 

Το λάδι στην Κρητική Διατροφή

Sample ImageΜία πολύ όμορφη παρουσίαση για την διατροφική αξία του ελαιολάδου έκανε ο δημοσιογράφος κ. Νίκος Ψιλάκης: «Ακόμη και σε σύγκριση με τους Ιάπωνες (διατρέφονται με σογιέλαιο και ψάρια), το ποσοστό θνησιμότητας των Κρητικών μειώνονταν στο μισό παρόλο που η δίαιτα της Κρήτης περιείχε τρεις φορές περισσότερη λιπαρή ύλη από την Γιαπωνέζικη διατροφή.Εκείνο το οποίο προσδιόρισε σίγουρα η μελέτη είναι ότι η διατροφή με κεκορεσμένα λιπαρά συνδέεται άμεσα με την θνησιμότητα που οφείλεται σε στεφανιαία νόσο.Στη δίαιτα όμως της Κρήτης υπήρχε κάτι το μοναδικό το οποίο εκείνη την εποχή η ιατρική κοινότητα δεν μπορούσε να προσδιορίσει και προτιμούσε να αποδώσει την προστασία του πληθυσμού περισσότερο στον τρόπο διαβίωσης (έλλειψη στρες , μόλυνση περιβάλλοντος κ.λ.π ) παρά στις διατροφικές συνήθειες.Για να επαληθεύσουν το φαινόμενο αυτό μετέφεραν τις διατροφικές συνήθειες σε άλλο πλαίσιο. Συγκεκριμένα στην Λυών ο Γάλλος γιατρός Σερζ Ρενώ πραγματοποίησε μια καρδιολογική έρευνα σταθμό στα έτη 1988-1993 με δύο ομάδες καρδιοπαθών ασθενών και δύο διαιτολόγια. Το ένα ήταν το διαιτολόγιο που συνιστούσε η Αμερικάνικη Καρδιολογική Εταιρεία και το άλλο, ένα νέο διαιτολόγιο που είχε ως πρότυπο την Κρητική Διατροφή.Τα κλινικά αποτελέσματα της έρευνας έγραψαν ιστορία. Οι θάνατοι καρδιοπαθών που τρέφονταν με το κρητικό διαιτολόγιο ήταν πολύ λιγότεροι από αυτών που ακολούθησαν το διαιτολόγιο της Αμερικάνικης Καρδιολογικής εταιρείας. Συμπέρασμα αυτής της μελέτης : Οι διατροφικές συνήθειες επηρεάζουν την καλή εξέλιξη της υγείας άσχετα από τον τρόπο διαβίωσης. Αυτό επιβεβαιώνεται με έρευνες σε πληθυσμούς μεταναστών των λαών της Μεσογείου σε Αυστραλία και Αμερική. Και οι μελέτες και οι έρευνες συνεχίζονται. Αλλά οι Κρητικοί δεν χρειάζεται να ανατρέξουν σε μελέτες και διαιτητικές συμβουλές . Αρκεί να θυμηθούν το τραπέζι των γονιών και των παππούδων τους . Πολλά άγρια χόρτα, λαχανικά, ελιές, όσπρια, ζυμωτό μαύρο ψωμί, μέλι, κόκκινο κρασί, περιστασιακά κρέας και γαλακτοκομικά. Για επιδόρπιο εποχιακά φρούτα .Καρύδια συνόδευαν την τσικουδιά τους , καρύδια με μέλι (χαρακτηριστικό γαμήλιο κέρασμα) , μουσταλευριά και ξεροτήγανα ήταν τα συνηθισμένα τους γλυκά.

Μοναδική λιπαρή ύλη το ελαιόλαδο. Το χρησιμοποιούσαν για μαγείρεμα, για σαλάτες ακόμα και πάνω στο ψωμί για πρωινό . ο ίδιος ο Keys διαπιστώνει " πόσο λάδι τρώνε θεέ μου ! " , Θα μπορούσε άραγε να είναι η χρήση του ελαιολάδου η κύρια αιτία της αξιοσημείωτης υγείας των Κρητικών;»

  

Η ελαιοκομία στην Κρήτη

 Sample ImageΓια την οικονομία του ελαιολάδου στο πλαίσιο της νέας ΚΑΠ αναφέρθηκε ο Δντης του ΣΕΔΗΚ Δρ. Νίκος Μιχελάκης. Όπως ανέφερε: «Η ελαιοκομία στην Κρήτη συνδέεται στενά με την κοινωνική και οικονομική ζωή του νησιού αρκετές χιλιάδες  χρόνια πριν από σήμερα. Σήμερα  η  ελαιοκομία  και ο τουρισμός  αποτελούν τους δυο κύριους  πόρους εισοδήματος για το νησί και γι’ αυτό απαιτείται η ανάπτυξη και αξιοποίηση μιας μεταξύ τους συνεργασίας,  η οποία είναι εφικτή λόγω της  συνεργικότητας που παρουσιάζουν σε πολλούς τομείς. Οι ελαιώνες στην Κρήτη καταλαμβάνουν το 65% της γεωργικής γης και το 25% περίπου της συνολικής έκτασης του νησιού και αποτελούν βασικό στοιχείο  του φυσικού του περιβάλλοντος  Η Ελαιοκομία προσφέρει στην Κρήτη  εισόδημα περίπου όσο και ο Τουρισμός, της τάξεως των 300δις δρχ (1 δις ευρώ)  ετησίως. Από  αυτό  όμως  το 30% μεταφέρεται αλλού λόγω  μη τυποποίησης, ενώ το 22% αφορά επιδοτήσεις που  σταδιακά μειώνονται. 

Θετικά και Αρνητικά  Ενιαίας Ενίσχυσης

 Θετικά 1) Απλοποίηση διαδικασιών καταβολής 2) Δυνατότητα μεταβίβασης δικαιωμάτων και χρηματιστηριακής εκμετάλλευσης  τους 3) Προϋποθέσεις  εκσυγχρονισμού εμπορίας Αρνητικά1) Πιθανότητες  εγκατάλειψης  της ελαιοκαλλιέργειας 2) Συνεχείς μειώσεις ενισχύσεων  με ενδεχομένη πλήρη κατάργηση τους το 2013   3)Ανεπαρκή και ασαφή Μέτρα για Περιβάλλον και Ποιότητα4) Νομιμοποίηση, Μονιμοποίηση Πανωγραφών5)Ανεπαρκή μέτρα  προστασίας  τιμών  παραγωγού και καταναλωτή  

Τι απολαμβάνουν-δίνουν οι παραγωγοί

Οι παραγωγοί με τη νέα ΚΑΠ απολαμβάνουν ετήσιες ενισχύσεις ίσες προς τον μέσο όρο των ετήσιων  ενισχύσεων της  τετραετίας  1999-2002. Ωστόσο γίνονται παρακρατήσεις από τις ενισχύσεις 7% ετησίως (  4% Ποιοτικό παρακράτημα,  2 % Ελαιουργικές Οργανώσεις, 1% Εθνικό απόθεμα) και μειώσεις (διαφοροποίηση) για ποσά άνω των 5.000 ευρώ της τάξης του 42% ( 3% το 2005, 4% το 2006 και 5% από το 2007-2013 Το «Ποιοτικό Παρακράτημα»  αποτελεί κράτηση  που μπορεί να γίνεται από τις επιδοτήσεις όλων των ελαιοπαραγωγών με βάση το αρθ.69 του Καν. 1782/2003. Το ύψος του καθορίζεται από τις Κυβερνήσεις των Κρατών Μελών. Στην Ιταλία και Ισπανία  καθορίστηκε σε μηδέν ενώ στην Ελλάδα καθορίστηκε σε 4% και ισοδυναμεί με 22,4 εκ. ευρώ ετησίως.  Στόχος η  Βελτίωση Ποιότητας και Εμπορίας  και  η Προστασία Περιβάλλοντος. 

Επιδοτούμενες  Κατηγορίες Παραγωγών

Στην Ελλάδα αποφασίστηκε  από το Υπουργείο  Αγροτικής Ανάπτυξης με την   ΚΥΑ  της  4 Ιαν. 2006,  το ποιοτικό παρακράτημα  να χορηγείται ως  επί πλέον στρεμματική ενίσχυση (ανεξάρτητη της ενιαίας) σε  παραγωγούς ελαιολάδων: 1) Προστατευμένης Ονομασίας Προέλευσης (ΠΟΠ) και   Προστατευμένης Γεωγραφικής Ένδειξης (ΠΓΕ) 2) Στους Παραγωγούς Βιολογικής Καλλιέργειας 3) Στους Παραγωγούς Ολοκληρωμένης διαχείρισης    Αρχικά  εκτιμήθηκε  ότι η ποιοτική επιδότηση (2005-2006) θα μπορούσε να φθάσει τα    65 ευρώ/στρέμμα αφού εκτιμήθηκε θα γίνονταν αιτήσεις για 340.000  στρέμματα. Τελικά όμως φαίνεται  ότι υποβλήθηκαν αιτήσεις για  3,2 εκ. στρ.  οπότε   η επιδότηση που αντιστοιχούσε  ήταν 7 ευρώ/ στρ. Τελευταία, -   μετά από περικοπές κυρίως ΠΟΠ – ΠΓΕ- λέγεται ότι  θα δοθούν  33 ευρώ/στρ. σε 21.632 παραγωγούς που θα λάβουν συνολικά 19,3 εκ. ευρώ (έναντι 22,4 εκ. ευρώ που είναι το συνολικά διατιθέμενο ποσό). Πάντως  υπάρχουν διαμαρτυρίες ότι δεν υπάρχει η απαιτούμενη ενημέρωση των παραγωγών και   το όλο σύστημα τελικά  διακρίνεται από   αδιαφάνεια.  Συμπερασματικά η ποιοτική επιδότηση, όπως χορηγείται,  δεν φαίνεται να έχει μεγάλη αποτελεσματικότητα. Έτσι, τελικά, είναι πιθανή η  δημιουργία νέας τάξης πλασματικών επιδοτήσεων και  ο κατακερματισμός της επιδότησης χωρίς σημαντικό αποτέλεσμα. Προς το παρόν Ποιοτική Επιδότηση δεν έχει δοθεί για 2005+2006 ενώ το Παρακράτημα …Παρακρατήθηκε  !!!Μια καλύτερη αξιοποίηση της επιδότησης μπορεί να γινόταν:  (α) Αν συνδεόταν με την τυποποίηση των   ΠΟΠ, ΠΓΕ, Βιολογικών και Ολοκληρωμένης διαχείρισης(β) Αν αφορούσε μέτρα  για πραγματική βελτίωση  των υποβαθμισμένων λαδιών συγκεκριμένων περιοχών (οξύτητας άνω του 1ο ) "  

 Το Δείπνο

 

 

Μετά το πέρας της εκδήλωσης πραγματοποιήθηκε δείπνο στους επίσημους προσκεκλημένους, με νηστίσιμα εδέσματα που ετοίμασαν οι νοικοκυρές του χωριού. Οι τριήμερες εκδηλώσεις έκλεισαν τη Δευτέρα με πλήθος κόσμου να επισκέπτονται τις Εκθέσεις Φωτογραφίας και τοπικών προϊόντων.

Πολύ αξιόλογες ήταν και οι εκθέσεις Βιβλίου με θέμα την "ελιά και το ελαιόλαδο" και κεραμικών με θέμα την ελιά και τον ευλογημένο καρπό της: πιάτα, φαγιάντζες, κανάτες, φλιτζάνια, κύπελα, γλάστρες, πίθοι, κουρούπια, στάμνες, δοχεία, ζαχαριέρες, σκεύη και πολλά άλλα, όλα χειροποίητα, με ζωγραφισμένα απάνω τους φύλλα και καρπούς ελιάς, εκτέθηκαν παράλληλα, δίδοντας χρώμα στις εκδηλώσεις.

Ας σημειωθεί ότι ο Επιμορφωτικός Σύλλογος Βαγιονιάς σκέφτεται να καθιερώσει και να εξελίξει τις τριήμερες εκδηλώσεις πολιτισμού με θέμα την ελιά ως «γιορτή της ελιάς και του ελαιολάδου» καθώς, το ενδιαφέρον για το προϊόν αυτό είναι αμείωτο και ανάλογες εκδηλώσεις για την ανάδειξη και προβολή του ελαιολάδου, δεν έχουν πραγματοποιηθεί στην περιοχή. 

 

 

 

 

 

Έκθεση Φωτογραφίας 

 

 

Τα βλέμματα τράβηξε πάνω της η πολύ αξιόλογη έκθεση με θέμα την «Ελιά και τον Άνθρωπο»  που έκανε ο Επιμορφωτικός Σύλλογος Βαγιονιάς σε συνεργασία με τον φωτογράφο και καθηγητή φυσικής αγωγής κ. Γιάννη Φραγκιαδάκη. Συνολικά 26 έργα του εκτέθηκαν με θέμα την ελιά και την σχέση της με τον άνθρωπο. Η ελιά ως «γηραιά κυρία», ως  σύγχρονος ελαιώνας από ψιλολιές, ως μνημείο αγέρωχο στον χρόνο, ως συνοδοιπόρος του ανθρώπου στη ζωή και στην τέχνη, ως εναγκαλιστείς μνημείων  πολιτισμού, ως  πάσχουσα φύση που έχει περάσει «δια πυρός και σιδήρου», ως παραδοσιακός ελαιώνας, παρουσίασε μέσα από τις καλλιτεχνικές φωτογραφίας του Γιάννη Φραγκιαδάκη, μερικά από τα πολλά της πρόσωπα. Στα εγκαίνια της  Έκθεσης, ο αντινομάρχης κ. Μ. Κοκοσάλης, σε μία κίνηση γεμάτη συμβολισμό, φύτεψε μία ελιά και αναφέρθηκε στην προσπάθεια του Επιμορφωτικού Συλλόγου αλλά και στην ανάγκη να χαρακτηριστεί ως παραδοσιακός ο ελαιώνας των χοντρολιών που περιβάλλουν την αρχαία Γόρτυνα. Ευχή μας είναι, πράγματι η Πολιτεία να δείξει το ανάλογο ενδιαφέρον και να  προστατέψει τα ζωντανά αυτά μνημεία της φύσης, που αποτελούν αναπόσπαστο τμήμα της ανθρώπινης υπόστασης.

Sample Image

 Λίγα λόγια για τον φωτογράφο 

«Πρέπει να πλησιάζουμε το θέμα σαν τη γάτα, ακόμα κι αν πρόκειται για νεκρή φύση. Με πέλμα βελούδινο και μάτι ακονισμένο. Δίχως βιασύνη…» 

Τα παραπάνω λόγια ενός από τους διάσημους φωτογράφους του 20ου αιώνα του Henri Cartier-Bresson ταιριάζουν απόλυτα και στον τρόπο που προσεγγίζει τα θέματά του ως φωτογράφος ο Γιάννης Φραγκιαδάκης. Με απεριόριστη υπομονή και επιμονή μέχρι να φυλακίσει με τον φακό του τη σωστή «στιγμή», τη στιγμή που το φως αναδεικνύει σωστά το θέμα του…

 

Ο Γιάννης Φραγκιαδάκης γεννήθηκε στον Ζαρό και εργάζεται ως καθηγητής Φυσικής Αγωγής στο Γυμνάσιο Μοιρών. Παράλληλα ασχολείται με τη δημοσιογραφία στον τοπικό τύπο ενώ έχει σαν χόμπι τη φωτογραφία. Ένα χόμπι που συνδυάζεται άψογα με τα ρεπορτάζ του και τα «οδοιπορικά» στην κρητική ύπαιθρο. Από τα τοπία του νότου και την καθημερινή ζωή των ανθρώπων αντλεί έμπνευση για τις φωτογραφήσεις του καταγράφοντας αντιπροσωπευτικές εικόνες από μία Κρήτη βαθιά αληθινή, χωρίς φτιασίδια.

 

Έχει συμμετάσχει σε αρκετές εκθέσεις με φωτογραφίες του κάποιες από τις οποίες έχουν βραβευτεί, όπως η «Ελιά της Γόρτυνας» με τον «ενσωματωμένο» αρχαίο κίονα στον κορμό της. Στόχος του η έκδοση φωτογραφικού Λευκώματος με τα τοπία του νότου αλλά και τα καλύτερα «αθλητικά στιγμιότυπα» από το τοπικό πρωτάθλημα καθώς ο ίδιος έχει πλούσια θητεία ως δημοσιογράφος στο αθλητικό ρεπορτάζ. Είναι νυμφευμένος με τη δασκάλα Σοφία Πατάκη και έχουν αποκτήσει δύο παιδιά, το Νίκο και την Άννα Μαρία, υποψήφιους φοιτητές σήμερα.

  
Τελευταία ανανέωση ( 09.02.11 )
 
logo Description
Γράφει ο/η Αργυρώ Κλημαθιανάκη   
09.08.04
Αυτή είναι η ιστοσελίδα του Επιμορφωτικού Συλλόγου Βαγιονιάς, ενός γραφικού χωριού που βρίσκεται στην καρδιά της πεδιάδας της Μεσαράς στο νησί της Κρήτης. 
Τελευταία ανανέωση ( 09.02.11 )